Naargeestig

Er was een tijd dat alle mensen kleiner dan drie meter eenenzeventig waren. Het was een naargeestige tijd. Stel je het maar eens voor, dat zowat elk grassprietje groter is dan jij. Dat je ladders en hoogtevrees nodig hebt om appels, peren en andere vruchten uit bomen te plukken. Dat je die appels, peren en andere vruchten niet met één hap naar binnen kan werken. Kauwen, wat een verschrikking moet dat geweest zijn. Gelukkig heb jij geen onderontwikkeld pruilmondje, maar een uit de kluiten gewassen maalmolen waarin de kadavers van volwassen geiten, schapen en lama’s moeiteloos in één keer verdwijnen.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in Honderduit, proza. Bookmark de permalink .

Een reactie op Naargeestig

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s