Touwladdertje

Je vult een drinkbus met kraantjeswater, een rugzak met mondvoorraad. Zo zing je het op zijn minst enkele uren, wie weet zelfs een paar dagen uit. Kortom, je bent er klaar voor. Je plaatst een voet op het touwladdertje dat meteen vervaarlijk heen en weer begint te bungelen. Heldhaftig zet je door. Na de eerste stap komt de tweede en alle stappen die daarop volgen. Als je uitglijdt, val je sneller dan je van plan bent de dieperik in. Langzaam daal je steeds dieper in jezelf af. Je ziet geen hand voor ogen. Had je nu maar een mijnwerkerslamp meegenomen.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in Honderduit, proza. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s