Kool

De mensen staren. De mensen zouden ook staren als je zonder witte kool door het dorp liep. Als je voor bloemkool had gekozen, zouden ze veel harder staren. Of voor rode kool. Stel je voor, een rode kool als baken in de mist. Had je helemaal niks in handen, zouden de mensen niet alleen staren, maar elkaar ook aanstoten en zeggen: ‘Kijk daar, een levensmoeë.’ Ja, in deze mist zonder witte kool op pad is je reinste zelfmoord. Dit zijn de middeleeuwen niet. Dit zijn tijden waarbij paard en kar tegen honderd kilometer per uur door de bebouwde kom scheuren.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in Honderduit, proza. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s