Spiegel

Dat heb je weer mooi voor mekaar. Je geeft je spiegelbeeld een high five. De spiegel barst. Eensklaps zie je er een stuk minder goed uit. Met die grimas. En met die hand vol bloed. Bloed dat in de wasbak drupt. Verdomme. Je draait de kraan open, veegt met je ongehavende hand enkele druppels weg en stopt de gehavende onder de waterstraal. Maar zo gemakkelijk laat het bloed zich niet stelpen. Waar liggen de handdoeken? Je trekt kasten en laden open. Als je eindelijk een handdoek te pakken hebt, een sneeuwwitte, kleeft er overal bloed. Dan komt je onenightstand binnen.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in Honderduit, proza. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s