Uiltje

Je vangt een uiltje. Een klein, pluizig ding. Nog maar net uit het ei. Breekbaar. Je doet maar beter voorzichtig, dat je zijn nekje niet breekt met de lasso waarmee je het uit het nest plukte. Natuurlijk is het niet dezelfde lasso als die waarmee je doorgaans wilde paarden vangt, het is eerder een kabouterexemplaar. Je had het jezelf gemakkelijk kunnen maken door een ladder tegen de boom te plaatsen, maar je bent nu eenmaal dol op lassowerpen. Daar is meer uitdaging aan. Je zet het uiltje in een lege visbokaal, want je hebt de dingen graag anders dan anderen.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in Honderduit, proza. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s