open hemel

uit een open hemel valt geen regen en zonet,
seconden geleden, zag ik nog de sterren, ik zweer het.

waar de wolken vandaan komen, zo snel, wie weet het;
waarom ze hierboven samenscholen als om me weg te vegen.
kijk hen, ze hebben niet de intentie me schoon te spoelen,
noch om me te voeden. ik ben sinds lang volgroeid.

ik moet ophouden omhoog te turen. geen maan
of de maan in het eerste of laatste kwartier,
wat maakt het uit.

uit een open hemel vallen alleen maar sterren,
vergeet het.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord
Dit bericht werd geplaatst in gedicht. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s