Mug

Je maakt van een mug een olifant. Daar ben je niet op één twee drie mee klaar. Daar kruipt tijd in. Zo’n mug hang je niet snel even aan de fietspomp om op te blazen. Dat vereist een andere aanpak. Voorzichtig hou je de mug tussen een pincet, in de hoop ze niet tot moes te knijpen. Je houdt een rietje ter hoogte van haar mondje en blaast en blaast. Als je bijna geen adem meer hebt, begint ze toch te zwellen. Dan pas komt de fietspomp van pas. Na tien uur staat er eindelijk een olifant in de woonkamer.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in Honderduit, proza. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s