Zondagochtend

Je zwaait de deur van de bakkerij open. Je kan er nog net bij. Op zondagochtend is het altijd extra druk. ‘Wat een toeval,’ zeg je tegen je twee buurmannen die vlak voor je in de wachtrij staan. De mannen kijken eerst jou, dan elkaar aan. Een flits van herkenning verschijnt op hun gezicht. ‘Tegenwoordig hebben mijn ogen tijd nodig om te wennen aan de dag,’ zegt een van hen. ‘Maar wel met de auto rijden,’ merk je op. ‘De weg hierheen ken ik blindelings,’ antwoordt hij. De bakkersmeisjes kijken schichtig als jullie met zijn drieën in luid lachen uitbarsten.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord
Dit bericht werd geplaatst in Honderduit, proza. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s