Beweging #45

In feite gaat het zo. Doorheen de dag krijg je de ene na de andere ja-neevraag over je heen. Sommige beantwoord je gretig met ja, maar je doorsneeantwoord luidt nee. Het is de heilige overtuiging dat wie goed met een opeenstapeling ontkenningen weet om te gaan, daar aan het eind van de rit heel wat aan heeft. Bovenal, een mens moet een mens niet al te veel verwennen. Verwennen went schrikbarend snel. Op den duur zijn pakweg maaltijden tot chips en chocolade beperkt. Van zodra de vraagstellers in bed liggen, diep jij de dingen uit de kast die jij hen doorheen de dag verboden hebt. Bij die handeling hoor jij je moeder allang niet meer jouw naam roepen. Zo zal ook jouw stem vervagen van zodra de zonnen groot genoeg zijn om schaamteloos te graaien naar alles wat hen ooit verboden is.

Advertentie

Over davidtroch

man van het woord
Dit bericht werd geplaatst in Beweging, proza, ultrakort. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s