Beweging #47

Haak jezelf maar eens los. Al is het midden in de nacht, duik in je jas. Hoor, er valt niets te horen. De regen hield het voor bekeken. Ja, wandel die richting maar uit. Volg je buik. Kijk naar de schermen. Kan je op dit uur nog een trein in? Ja? Waarheen? Waarom aarzel je? Ach, je maakt een kwartslag. Je loopt weer op huis aan, is het niet? Haak jezelf toch eens los. Zelfs al loop je in een grote boog op huis aan, er wacht wat er wacht. In bed steek je een monoloog tegen jezelf af. De uren slaap zijn op de vingers van één hand te tellen. Met de hardloopschoenen jaag je de nachtdieren naar hun nest, wek je de vroege vogels. Het is bar koud, ja, en je rent jezelf warm, en je zou jezelf willen opkrullen in dat kwart schijfje maan, maar misschien, misschien volstaat het allemaal niet om jezelf los te haken. Haak jezelf los. Haak jezelf maar eens los. 

Advertentie

Over davidtroch

man van het woord
Dit bericht werd geplaatst in Beweging, proza, ultrakort. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s