Categorie archief: gedicht

de bal

omdat de bal rond is, rolt de bal voor ons uit. zo dichtbij dat we onze tenen maar hoeven uit te strekken om hem aan te tikken, hem zo’n vaart te geven dat hij in een twee drie uit het … Lees verder

Geplaatst in gedicht | Een reactie plaatsen

sprakeloos

rijdt vandaag niet. de robotstem deelt het overal losjes mee. ze toont niets van ongeloof, mist de krop in de keel. waar is de vaderlijke stem die trilt, meeleeft, ons tegen zijn warmte aandrukt en zegt dat het goed komt. … Lees verder

Geplaatst in gedicht, stadsdichter Gent | 2 reacties

de leegte

de leegte heeft er schoon genoeg van. stram van het lange liggen kruipt ze onder het tapijt uit. moeizaam komt ze overeind, slaat lagen stof van zich af, stelt scherp. de leegte moet het huis uit. ze morrelt aan de … Lees verder

Geplaatst in gedicht, stadsdichter Gent | Een reactie plaatsen

de druppel

ziehier, de druppel. in de druppel balt ons bestaan zich samen. dan hangt hij hoog, dan laag in de lucht de zwaartekracht te jennen. het is moeilijk te zien wat er in de druppel omgaat, ook als we hem met … Lees verder

Geplaatst in gedicht, stadsdichter Gent | Een reactie plaatsen

verdwenen

ze zeggen dat hij verdwenen is, maar zeg ons: is hij hier ooit geweest? kennen ze zijn naam? hebben ze hem ooit uitvoerig gesproken? wat wij van hem hebben gehoord, lijkt hij ons er de man niet naar om zich … Lees verder

Geplaatst in gedicht | Een reactie plaatsen

overleden fiets

handschoenen. muts. sjaal. een tocht te gaan. wij wilden wel weg, maar wij hadden alleen een overleden fiets. die bracht ons nergens meer.

Geplaatst in gedicht | Een reactie plaatsen

stapel

het stapelt zich, onzichtbaar hoog. het valt niet meer te overzien. onder en boven lopen in elkaar over. huisde het laag bij de grond, woont het nu in wolken. het staat steeds dichter bij sterren, laat het ondermaanse stilaan het … Lees verder

Geplaatst in gedicht | Een reactie plaatsen

witgeschrokken

ze plukt een handvol witgeschrokken haren van mijn sjaal, draait ze dromerig rond haar linkerringvinger. ik denk wat ze denkt: het jongetje in deze man speelt verstoppertje, houdt zich bang in een donker hoekje schuil. er rust een vraag op … Lees verder

Geplaatst in gedicht | Een reactie plaatsen

feest

het klonk, het moet wel muziek zijn geweest. hemels was het feest. een dwaas overstemde elk geluid: het lied is uit. en wij wilden nog zingen.

Geplaatst in gedicht | Een reactie plaatsen

goliath

ik ben een blok beton. staalhard. dusdanig gewapend dat ik niet van mijn voetstuk te werpen ben. bewonder mijn armen, mijn torso, mijn schouders, ach, zo breed. of nee. ik heb een bierbuik, ben pafferig en kortademig. op nieuwjaarsdag neem … Lees verder

Geplaatst in gedicht | Een reactie plaatsen