Categorie archief: gedicht

schaduw

schaduw zit ons constant dicht op de huid. hoe hard we ook rennen, ze achtervolgt ons, wijkt geen duimbreed, werpt zich graag schaterlachend voor onze voeten. soms is het genoeg, soms verlangen we rust, soms zijn we een keer te … Lees verder

Geplaatst in gedicht | Een reactie plaatsen

flora

wat een beuk en wat een eik, nee. wat het verschil tussen wilde en tamme kastanje, evenmin. welke bes, welke paddenstoel giftig, je hebt geen flauw idee. maar, dat zij de bloem der bloemen, zoveel ken je wel van flora.

Geplaatst in gedicht | Een reactie plaatsen

afrekening

we zien hem zieltogen, stuiptrekken en wrijven de handen warm. we wachten de juiste slag af om hem te nekken, verheugen ons op de knal waarmee zijn laatste adem tussen de sterren openspat. nooit eerder hebben we zo om hem … Lees verder

Geplaatst in gedicht | Een reactie plaatsen

onze grot

dieper dan een mol zich ooit waagde, zo diep onder de grond verschuilen wij ons. wij zien ademloos toe hoe stalagmieten en stallegtieten gestaag naar elkaar toe groeien. dat vraagt miljarden jaren. wie alle tijd heeft, telt niet langer in … Lees verder

Geplaatst in gedicht | Een reactie plaatsen

lappenpop

door berg en dal draag ik je, als een loden lappenpop hang je in mijn armen. moe van al dat stappen. de modder schop je van je schoenen op mijn zondagse broek. je maant me tot snelheid aan. lopen. lopen. … Lees verder

Geplaatst in gedicht | Een reactie plaatsen

censuur

wat je wil schrijven, schrijf je niet. men houdt je pen vast en zeker in de gaten. je herkauwt elke letter, elke komma neemt men onder de loep. men zoekt betekenis, waarheid, een stok om mee te slaan. de liefde … Lees verder

Geplaatst in gedicht | 1 reactie

rimpelig oud mannetje

boven je hoofd, ja, daar, woont een rimpelig oud mannetje in een gigantisch luchtkasteel. kijk, zie je hem? hij is iets kwijt. hij sloft van kamer naar kamer, opent deuren die piepen en kraken, die vast al eeuwen geen mens … Lees verder

Geplaatst in gedicht | Een reactie plaatsen

de grens

de grens lag zomaar voor het grijpen. je raapte ze op, voorzichtig, je wist dat de grens breekbaar was, en woog ze in de palm van je hand. een veertje. bang dat je de grens weg zou blazen, durfde je … Lees verder

Geplaatst in gedicht | Een reactie plaatsen

bewijs

bewijs het bestaan van vuur. bewijs dat jij de allerwarmste en jouw hart de grootste spier. bewijs dat slechts wij zo hoog oplaaien, mijlen in de omtrek een gloed. bewijs dat het je nooit te heet. bewijs dat, hoe wij … Lees verder

Geplaatst in gedicht | Een reactie plaatsen

de dichter

wees op uw hoede, de dichter spiedt uit het raam. het is raadzaam u te bukken en onder de vensterbank door te gaan. (kruipen als een paracommando is toegestaan.) krijgt de dichter u in het vizier, zal u zichzelf vervloeken. … Lees verder

Geplaatst in gedicht | Een reactie plaatsen